زن از نگاه مولانا
35 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نگاه مولانا به شخصیت زن در مثنوی معنوی در مثنوی هم پیرامون زن به دو دسته ابیات بر میخوریم در دسته ای از ابیات، زن را به دید سلبی مینگرد و د ردسته ای دیگر بآ نگاه ایجابی بدو نظر میکند و مقام زن را به غایت می ستاید تا جائی که میگوید: پرتو حق است زن معشوق نیست خالق است و گوییا مخلوق نیست اصولآ نگاه عرفی آن روزگار به زن، نگاه منفی بوده است. زن در آن عصر و حتی تاسالهای اخیر نماد ضعف بیتابی یا کم خردی و اغواگری به شمار میآمده است. مولانا گاه از ره تمثیل و تفهیم مقاصد خود، نگاه فرهنگ زمان خود را درباره زن، منعکس کرده است. مولانا جدای از عصرخود شخصا به زن نگاه ی انسانی و محترمانه داشته است چنانکه صریحا با محصور کردن زنان مخالفت می ورزیده است. او میگوید: همین نان که از فرط فراوانی حتی سگان نیز بدان رغبتی نمی کنند اگر منع کنی همگان بدان رغبت آرند. (الانسان حریص علی ما منع) هر چند زن را امر کنی که پنهان شو، ورا دغدغه ی (خود رآ نمودن) بیشتر شود وخلق را از نهان شدن او، رغبت به آن زن بیش گردد.